Mom tag
หนาวแล้ว
วันเกิด
พรหมลิขิตใช่มั๊ย
beautiful sunday
ออสเตรียรอบสุดท้าย (มั่ว)
แม่น้ำดานูบ+เมือง Innsbruck
2 ขวบแย้ว
Top of Austria
ไปดูเครื่องบินเล็กกัน
คัทยาเที่ยวสวนสนุก
ใจไม่ถึงอย่าดู!!!!!!
กระดานใหม่ของคัทยา
ช่วยปู่ล้างรถดีก่า
เซ็งโก้ด
Katja & Leon
มหานครเบอร์ลิน
มัฟฟินราสเบอร์รี่
งานวัดเยอมัน
แม่ได้เรียนรู้ว่า...
ผลไม้ของคัทยา
แซ่บอีหลี
ศิลปินน้อย
ต่อจิ๊กซอว์
ว่าด้วยเรื่องอาหาร
ป๊าไปเบอร์ลินแร้วง่ะ
ไปเยี่ยม Giesela&Ernst
หนูไม่อยากนอน
น้ำมูกย้วย
ไม่ได้ไปไหนเยย เบื่อๆๆๆ
วันนี้ 20 เดือนเต็ม
บักกี้คันใหม่ & ฝ่าดงกุหลาบ






แม่ได้เรียนรู้ว่า...

ชีวิตแม่สุขสบายมาตลอด

เมื่อก่อนน่ะเหรอ

ตื่นเช้า ไปทำงาน

งานเข้า 8.30 น.

9 โมงเพิ่งแต่งหน้าเสร็จ กรั่กๆๆ

เที่ยงหาของหร่อยๆกิน

งานเลิก 5.15 น.

แต่แต่งหน้าตั้งกะบ่าย 4

ระหว่างรองานเลิกก็โทรฉิดๆกะเพื่อนสาว(ป้าโอ)

วันนี้ไปไหนดี

ช็อปปิ้ง

กินข้าว

ดูหนัง

เสาร์-อาทิตย์ก็เหมือนกัน

วนเวียนอยู่อย่างงี้

ผมเผ้าไม่เคยสระเอง เข้าร้านตลอด

ไม่ค่อยกลับไปกินข้าวบ้าน

ถ้าไม่ใช่ไปช็อป แม่ไม่เคยเดินนานๆ ไกลๆ 

กระเป๋าเครื่องสำอาง หนักกว่านน.ตัว ซื้อแต่แบรนด์เนมด้วยนะ

เล็บไม่เคยว่างจากสีทาเล็บ

ไม่เคยขัดส้วม

วันหยุดตื่น 10 โมง

 

ฯลฯ

 

อยู่มาวันนึง แม่แต่งงานกะป๊าเพราะต้องย้ายมาอยู่ยะมัน

แต่งได้ 4 เดือนแม่ก็ท้องหนู

แต่แม่ก็ยังสบายเหมือนเดิม

ตื่นเช้า ไปเรียนภาษา

เลิกเรียนก็เดินเล่น

ช็อปปิ้งบ้างกับเพื่อนคนไทย

ถ้าไม่ได้กินข้าวกะเพื่อนเที่ยงกว่าๆก็กลับถึงบ้าน

หาไรกิน

นอนกลางวัน

พอป๊ามาก็ทำกับข้าว

เสาร์-อาทิตย์ก็ไปเที่ยวบ้าง

ถ้าป๊าหยุดยาว เราก็ไปเที่ยวที่ต่างๆกันเป็นประจำ

 

โอว 9 เดือนถัดมา

แม่คลอดคัทยา

ตั้งแต่นั้นมาจนวันนี้ก็ประมาณ 20 เดือนแล้ว

แม่ได้เรียนรู้ว่า....

การอาบน้ำโดยไม่ฟอกสบู่มันรู้สึกยังไง

สระผมเองก็ได้นี่หว่า (ล้างฟองไม่หมดด้วย)

อึยังไม่เสร็จก็ต้องเลิก

คนเรากินข้าวโดยไม่ต้องเคี้ยวก็ได้เว้ย

ซุปร้อนๆ ไม่ต้องเป่าหรอก เด๋วเสียเวลา ซดได้เรย ไม่ตาย

อุ้มลูกมือนึง ทำกับข้าวมือนึง (ยังมีตรีนเหลือให้แชท)

เดินป่าเป็นสิบๆโลก็ไหว เพื่อให้ลูกได้สัมผัส+เรียนรู้ธรรมชาติ

ไม่ต้องแต่งหน้าก็ออกไปซื้อกับข้าวได้

ยาทาเล็บขวดละ 700 ก็ลอกได้ในไม่กี่วัน(ตรูล้างขวดนมทุกวัน ขัดๆๆ)

การจะกลับไปใส่เสื้อเบอร์ 34 น่ะเหรอ ฝันเหอะ

จะนั่งร้านอาหารครั้งละ 2 ชม.เหมือนเมื่อก่อน เป็นไปไม่ได้ (มานซน)

ถูกลูกในไส้กรี๊ดๆๆๆ ใส่หน้า มานเป็นงี้เองหนอ

การจะเก็บกวาดบ้านต้องใช้เวลาเป็น 5 เท่าของการรื้อเสมอ 

กรี้เด็กเหม็นได้ไม่แพ้ผู้ใหญ่

น้ำตาของลูกทำให้แม่ใจอ่อนได้เสมอ

ต้องตอบคำถามเดิมๆ(ที่หนูถาม)เป็นร้อยๆครั้งโดยเต็มใจก็ทำได้

ไม่รู้จักหนังใหม่ๆซักเรื่องก็คุยกะคนอื่นได้

นอนหลับวันละ 3 ชม. ก็ไหวแฮะ

ไม่ซื้อลิปสติกแท่งนึงจะเอาเงินมาซื้อนมลูกได้ทั้งเดือน

เปิดทีวีเบาจนฟังไม่รู้เรื่อง ก็เข้าใจได้ฟ่ะ

ฯลฯ

 

เฮ่อ เหนื่อยๆๆๆ แต่แม่ก็มีความสขทุกครั้งที่ลูกยิ้ม

แต่ยังหรอก

มันจะมีเรื่องใหม่ๆมาให้แม่ได้เรียนรู้เสมอ

ถ้าวันนี้ไม่มีหนู

แม่คงยังไม่เข้าใจ

ว่าความสุขที่แท้จริงนั้น ไม่ต้องแสวงหาที่ไหนเลย

 

แม่ได้เรียนรู้ว่า

 

 

     Share

<< ผลไม้ของคัทยางานวัดเยอมัน >>

Posted on Fri 15 Jun 2007 4:54

Comment
สามีมาไม่อัพได เชอะ ตรูอุตส่าห์เปิดคอมพ์ เปิดเร้าท์เตอร์มารออ่าน เสียดายค่าไฟ

นัทจ๋า อย่ามีเรย มีลูกพอทน มีสามีเซ็งโกร้ดๆๆ ตอนเป็นแฟนก็แสนดี พอเป็นสามี พี่แกเป็นง่อยไปซะ เหอๆๆ
กิ๊วซิ่ว   
Sat 16 Jun 2007 23:09 [5]

โห ไม่นึกเลยนะว่าเพื่อนจะซึ่งได้ขนาดนี้ โอ๊ยเมื่อไหร่จะได้รู้สึกแบนี้บ้างเนี่ย แต่อย่าเพิ่งดีกว่า ยังไม่อยากเปนแม่บ้านอ่ะ อิอิ
นัท   
Fri 15 Jun 2007 23:19 [4]

ฮิ๊วววววววววววววววว

เหมือนกันเลย
ทั้งเรื่องสระผม อาบน้ำ กินข้าว เหมือน เอาเรื่องของเรามาเล่าเชียว
แถมเร่องไปช๊อปปิ้ง ไปเที่ยว ชีวิตอินเทรนของฉัน 55555 เนี่ยเป้นเรื่องของแม่ไงตูน

แต่ก่อนไปไหนมาไหน อิอิคนมาเท็กแคร์กันตรึม เดี๋ยวนี้ฉันไม่เห็นใครมาเท๊กแคร์ฉันบ้างเลยฟะ

แต่ก็ดี สามีก็ไม่เคยเท็คแคร์ เดี๋ยวนี้ก็มาดูแล ป้อนข้าว ป้อนอาหาร เวลากินข้าวนอกบ้าน เป้นที่น่าอิจฉายิ่งนัก แต่ว่า ที่เขาป้อน เพราะมือแม่ไม่ว่างไง นั่งป้อนลูกอีกทอดอยู่ ก๊าก โห รันทดแท้ ๆ

พื้นที่ในสมองก็ไม่มีให้กลุ้มเรื่องอื่นใดเลย เพราะกลุ้มเรื่องไอ้ตัวเล็กอย่างเดียมันก้เต็มพื้นที่สมองแล้ว เอิ๊ก ๆ
มตต   
Fri 15 Jun 2007 8:25 [3]

ซึ้งจังเลยอ่ะ หัวอกเดียวกันเรย ไปพักผ่อนให้เยอะๆนะ แล้วว่างๆ มาบร้าบอกันใหม่
บิ๋มเองจ้า   
Fri 15 Jun 2007 7:57 [2]

เขามาอ่านแล้ว ยิ้มมากเลยที่บอก ห้องน้ำไม่เคยขัดเอง
พยักหน้าเห็นด้วย

ตอนนี้เป็นครอบครัวสมบรูณ์แล้วเนอะ
เรื่องลูกถามบ่อยๆนี้เราไม่ไหว บ้างทีต้องบอกแม่ก็ไม่รู้ลูก
ชีวิตนี้เพื่อลูก จริงๆ
เดินป่านี้ เราก็ไม่อชแต่เพื่อลูก เดินไปบ้างครั้งร้องไห้โวยวายไปด้วย ไม่ได้อายลูกเลยล่ะ

น้องคัทยา นั่งเทห์มากเลยลูก
   
Fri 15 Jun 2007 5:30 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh